Tijd voor reflectie

Nadat ik vorig jaar het opleidingstraject tot systeemtherapeut had voltooid, ontstond een periode van rust en reflectie. Mijn hele leven heb ik min of meer in opleiding gezeten of was ik bezig het volgende te gaan leren of te gaan worden. Mijn nieuwsgierigheid drijft me vaak tot weer een nieuwe weg inslaan, dingen ontdekken die ik nog niet ken of beheers. Steeds wanneer ik klaar ben met een opleiding, roep ik dat dat heerlijk is en ik niets nieuws ga starten. Het duurde echter nooit lang voordat ik in een volgend traject stapte (een enkele keer kon ik niet bij de diploma-uitreiking zijn omdat ik al bij mijn volgende opleiding zat).  Misschien is dat nu anders. Ik ben in elk geval in het afgelopen jaar nog niet met een nieuwe opleiding begonnen. 

Tijd voor een pas op de plaats, lijkt het. Onlangs had ik de tijd, de ruimte en de rust om te overpeinzen wat ik in mijn leven aan opleidingen heb gevolgd en hoe deze mij wel of niet zijn bijgebleven en hoe ze me gevormd hebben. Dit leidde tot een mooi overzicht van aandachtsgebieden waarin ik me heb verdiept en die een plek in mijn manier van werken hebben gekregen. Dit is voor mijzelf inzichtelijk; al die dingen die ik beheers en waarmee ik werk, vormen een logisch geheel. Dit geheel omschrijft inderdaad hoe ik als hulpverlener werk, wat je van mij kunt verwachten.

Dat maakt dat het voor potentiële cliënten ook fijn is om inzichtelijk te hebben; welke achtergrond heb ik in het vakgebied en welke insteek kunnen ze bij mij verwachten. Vandaar dat ik van mijn eigen schets een nette infographic heb gemaakt, waarmee een ieder in een oogopslag kan zien welke insteek ze van mij kunnen verwachten.

Het komende jaar zal leren of dit de stevige basis is waarop ik ga blijven werken of dat de nieuwsgierigheid zal maken dat het pallet nog uitgebreider zal worden.